Aktualności

Stan przedcukrzycowy

08 mar 2025

Stan przedcukrzycowy to podwyższona glikemia, która nie spełnia jeszcze kryteriów cukrzycy: glukoza na czczo 100-125 mg/dl (nieprawidłowa glikemia na czczo) lub 140-199 mg/dl w 120. minucie testu obciążenia glukozą. Zwykle nie daje objawów, dlatego wykrywa się go w badaniach. Zmiana stylu życia może wyraźnie zmniejszyć ryzyko przejścia w cukrzycę typu 2.

Czym jest stan przedcukrzycowy?

Stan przedcukrzycowy to etap pośredni między prawidłowym metabolizmem glukozy a cukrzycą typu 2. Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego obejmuje dwa zaburzenia, które mogą występować osobno lub razem:

  • nieprawidłową glikemię na czczo (IFG): glukoza 100-125 mg/dl,
  • nieprawidłową tolerancję glukozy (IGT): glukoza 140-199 mg/dl w 120. minucie doustnego testu obciążenia glukozą (OGTT).

Na to zaburzenie może też wskazywać hemoglobina glikowana (HbA1c) w zakresie 5,7-6,4%. Taki wynik jest sygnałem do dalszej diagnostyki, najlepiej testu obciążenia glukozą, który PTD uznaje za najczulszą metodę wykrywania tego zaburzenia.

Osoby z tym zaburzeniem mają większe ryzyko cukrzycy typu 2 i chorób serca oraz naczyń. U podstaw zaburzenia leży najczęściej insulinooporność, czyli słabsza reakcja tkanek na insulinę.

Jakie wyniki cukru oznaczają stan przedcukrzycowy?

Stan przedcukrzycowy rozpoznaje się na podstawie badań z krwi żylnej wykonanych w laboratorium. PTD podkreśla, że do rozpoznania nie wolno używać pomiarów z glukometru, a glukozę na czczo oznacza się 8-14 godzin po ostatnim posiłku.

BadanieWynik prawidłowyStan przedcukrzycowyCukrzyca
Glukoza na czczo70-99 mg/dl100-125 mg/dl (IFG)≥126 mg/dl w dwóch pomiarach
Glukoza w 120. minucie OGTTponiżej 140 mg/dl140-199 mg/dl (IGT)≥200 mg/dl
HbA1cponiżej 5,7%5,7-6,4% (wskazanie do OGTT)≥6,5%
Glukoza przygodnanie służy do rozpoznania stanu przedcukrzycowegonie dotyczy≥200 mg/dl z objawami hiperglikemii

lekarz trzymający glukometr, tłumaczy dla pacjenta wyniki

Podwyższona glikemia na czczo: co dalej?

Jeśli glukoza na czczo wynosi 100-125 mg/dl w jednym lub dwóch pomiarach, zalecenia PTD przewidują wykonanie testu obciążenia glukozą. To ważne, bo część osób z pozornie „lekko podwyższonym” wynikiem ma już nieprawidłową tolerancję glukozy albo cukrzycę, której nie widać w samym pomiarze na czczo.

Test polega na pomiarze glukozy na czczo, wypiciu roztworu glukozy i ponownym pomiarze po 120 minutach. Przed badaniem nie należy zmieniać diety ani się głodzić. Osoby, które z powodu stanu przedcukrzycowego przyjmują metforminę, według PTD odstawiają ją co najmniej tydzień przed testem, zawsze po uzgodnieniu z lekarzem.

Czy otyłość może powodować stan przedcukrzycowy?

Tak, otyłość, zwłaszcza brzuszna, jest jedną z głównych przyczyn stanu przedcukrzycowego. Według zaleceń PTLO z 2024 roku głównym mechanizmem jest insulinooporność wywołana przez tłuszcz trzewny. Początkowo trzustka nadrabia ją większym wydzielaniem insuliny, a z czasem glukoza na czczo i po posiłkach zaczyna rosnąć.

Ryzyko rośnie z każdym rokiem życia z nadmierną masą ciała. PTLO podaje, że każde 2 lata z nadwagą zwiększają ryzyko cukrzycy typu 2 o 9%, a każde 2 lata z otyłością o 14%. Poza masą ciała znaczenie mają też:

  • mała aktywność fizyczna,
  • jadłospis z nadmiarem cukru i żywności wysoko przetworzonej,
  • cukrzyca u rodziców lub rodzeństwa,
  • zespół policystycznych jajników i przebyta cukrzyca ciążowa,
  • nadciśnienie tętnicze i zaburzenia lipidowe.

Kto powinien badać cukier i jak często?

Badanie w kierunku cukrzycy każdy dorosły po 45. roku życia powinien wykonywać co 3 lata. Według PTD co roku, niezależnie od wieku, badają się osoby z grup ryzyka, m.in.:

  • z BMI ≥25 kg/m² lub obwodem talii ≥80 cm u kobiet i ≥94 cm u mężczyzn,
  • z cukrzycą u rodziców lub rodzeństwa,
  • mało aktywne fizycznie,
  • u których w poprzednim badaniu stwierdzono stan przedcukrzycowy,
  • kobiety po cukrzycy ciążowej lub po urodzeniu dziecka ważącego ponad 4000 g,
  • z nadciśnieniem, dyslipidemią, chorobą serca albo zespołem policystycznych jajników.

Zaburzenie zwykle nie daje objawów. Silne pragnienie, częste oddawanie moczu i osłabienie mogą oznaczać już wysoką glikemię. Jeśli dołączają wymioty, przyspieszony oddech lub zaburzenia świadomości, trzeba pilnie wezwać pomoc pod numerem 112.

Co grozi, gdy stan przedcukrzycowy nie jest leczony?

Nieleczone zaburzenie zwiększa ryzyko cukrzycy typu 2, a razem z nią ryzyko jej powikłań. Już na tym etapie rośnie też ryzyko chorób serca i naczyń, dlatego lekarz ocenia przy okazji ciśnienie tętnicze i lipidogram.

Gdy rozwinie się cukrzyca, długo utrzymująca się wysoka glikemia może uszkadzać:

  • naczynia siatkówki oka (retinopatia),
  • nerki (nefropatia),
  • nerwy obwodowe, co daje drętwienie i pieczenie stóp (neuropatia),
  • serce i duże tętnice.

Takie powikłania rozwijają się latami i nie są nieuniknione. Wczesne wykrycie zaburzeń glikemii daje czas, żeby do nich nie dopuścić.

Czy stan przedcukrzycowy można cofnąć?

U wielu osób stan przedcukrzycowy da się cofnąć albo przynajmniej opóźnić cukrzycę typu 2, choć nie ma gwarancji. W badaniu Diabetes Prevention Program zmiana stylu życia z celem utraty co najmniej 7% masy ciała i 150 minut ruchu tygodniowo zmniejszyła zachorowania na cukrzycę o 58% w porównaniu z placebo, a metformina o 31%.

Zalecenia PTD na 2025 rok przekładają to na konkretne cele:

  • aktywność fizyczna co najmniej 150 minut tygodniowo,
  • u osób z nadwagą i otyłością zmniejszenie masy ciała o co najmniej 7% w ciągu roku i utrzymanie wyniku,
  • umiarkowany deficyt energii, który według PTLO wynosi 500-600 kcal dziennie i daje około 0,5 kg ubytku tygodniowo,
  • talerz z połową warzyw i owoców oraz produktami pełnoziarnistymi, zgodnie z zaleceniami NCEZ.

Jak jeść, żeby obniżyć glikemię?

Przy podwyższonej glikemii najlepiej działa jadłospis, który pomaga zmniejszyć masę ciała i nie powoduje dużych skoków glukozy po posiłkach. Nie wymaga to specjalnych produktów, tylko kilku stałych zamian:

  • słodkie napoje i soki na wodę, a białe pieczywo na pełnoziarniste, jak zaleca NCEZ,
  • cukry dodane poniżej 10% energii, czyli najwyżej około 50 g dziennie według WHO,
  • co najmniej 25 g błonnika dziennie z warzyw, kasz i roślin strączkowych,
  • warzywa do każdego posiłku, bo dają sytość przy niewielkiej liczbie kalorii,
  • mniej alkoholu, słodyczy i żywności wysoko przetworzonej.

Te same zmiany są podstawą leczenia insulinooporności i otyłości, więc jeden plan poprawia kilka wyników naraz. Jeśli trudno go ułożyć samodzielnie, pomaga konsultacja z dietetykiem. Przy nadwadze lub otyłości warto też skonsultować się z lekarzem, który prowadzi leczenie otyłości w Zgierzu, blisko Łodzi.

W praktyce wystarczą proste zamiany. Zamiast słodkiej bułki na śniadanie: pieczywo razowe z jajkiem lub twarożkiem i warzywami. Zamiast soku do obiadu: woda. Zamiast deseru po każdym posiłku: owoc albo garść orzechów raz dziennie. Każda taka zmiana z osobna wydaje się drobna, ale razem dają trwały deficyt energii.

Kiedy przy stanie przedcukrzycowym stosuje się leki?

Leki przy stanie przedcukrzycowym nie są potrzebne u każdego. PTD zaleca rozważenie metforminy obok zmiany stylu życia zwłaszcza u osób, które mają jednocześnie nieprawidłową glikemię na czczo i nieprawidłową tolerancję glukozy, u osób z BMI ≥35 kg/m², poniżej 60. roku życia oraz u kobiet po cukrzycy ciążowej.

Przy BMI ≥27 kg/m² i stanie przedcukrzycowym zalecenia przewidują także rozważenie leków z grupy agonistów GLP-1 lub GIP/GLP-1, np. liraglutydu, semaglutydu albo tirzepatydu. PTD podkreśla też, że u osób z otyłością skuteczna w zapobieganiu cukrzycy jest chirurgia metaboliczna, o której więcej w tekście o tym, czym jest operacja bariatryczna. O wyborze leczenia zawsze decyduje lekarz.

Jak pomagają specjaliści?

Zaburzenia glikemii łatwiej opanować, gdy leczenie i zmiana jedzenia są prowadzone razem. W CLiPO w Zgierzu, przy granicy Łodzi, wyniki glukozy i dalsze postępowanie omawia diabetolog. Dla osób z nadmierną masą ciała przygotowaliśmy pakiet otyłość i insulinooporność, w którym pracują razem diabetolog i dietetyk.

Na pierwszą wizytę warto zabrać dotychczasowe wyniki glukozy, HbA1c i lipidogramu. Listę przydatnych badań znajdziesz w tekście jakie badania wykonać przy otyłości.

Źródła

Najczęściej zadawane pytania

Czy stan przedcukrzycowy zawsze przechodzi w cukrzycę?

Nie, stan przedcukrzycowy nie zawsze przechodzi w cukrzycę typu 2, zwłaszcza gdy zmieni się styl życia. W badaniu Diabetes Prevention Program utrata co najmniej 7% masy ciała i 150 minut ruchu tygodniowo zmniejszyły zachorowania o 58%. Nadal potrzebne są jednak regularne badania.

Jaki cukier na czczo oznacza stan przedcukrzycowy?

Stan przedcukrzycowy oznacza glukoza na czczo 100-125 mg/dl albo 140-199 mg/dl w 120. minucie testu obciążenia glukozą. Na zaburzenie może wskazywać też HbA1c 5,7-6,4%, co jest wskazaniem do testu obciążenia. Badanie wykonuje się z krwi żylnej w laboratorium.

Jak często badać cukier przy stanie przedcukrzycowym?

Osoby, u których stwierdzono stan przedcukrzycowy, powinny badać glikemię co najmniej raz w roku. Tak zaleca PTD dla wszystkich grup ryzyka cukrzycy typu 2. Lekarz może zlecić badania częściej, np. w trakcie leczenia.

Czy przy stanie przedcukrzycowym bierze się leki?

Nie zawsze, bo podstawą jest zmiana stylu życia. Zalecenia PTD 2025 przewidują rozważenie metforminy m.in. przy BMI ≥35 kg/m² i u osób poniżej 60. roku życia, a przy BMI ≥27 kg/m² także leków z grupy agonistów GLP-1 lub GIP/GLP-1. Decyzję podejmuje lekarz.

Czy stan przedcukrzycowy można rozpoznać glukometrem?

Nie, do rozpoznania stanu przedcukrzycowego potrzebne są badania z krwi żylnej wykonane w laboratorium. Zalecenia PTD wykluczają w tym celu pomiary z glukometru. Glukozę na czczo oznacza się 8-14 godzin po ostatnim posiłku.

© Copyright Clipo. Wszystkie prawa zastrzeżone.
phone-handsetcalendar-fullchevron-downarrow-up-circle
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram