Aktualności

Choroby psychosomatyczne: przykłady, objawy i leczenie

12 mar 2025

Choroby psychosomatyczne to schorzenia, w których stres i emocje wywołują lub nasilają realne objawy w ciele. Najczęstsze przykłady to zespół jelita drażliwego, napięciowe bóle głowy, nawroty łuszczycy i atopowego zapalenia skóry, bóle pleców, kołatanie serca oraz bezsenność. Rozpoznanie wymaga najpierw wykluczenia innych chorób przez lekarza.

Czym są choroby psychosomatyczne i dlaczego objawy są prawdziwe?

Choroby psychosomatyczne to stany, w których czynniki psychiczne, zwłaszcza przewlekły stres, lęk i obniżony nastrój, wyraźnie wpływają na pojawienie się, nasilenie lub nawroty dolegliwości fizycznych. Ból, biegunka czy kołatanie serca są wtedy odczuwane naprawdę. Zmienia się tylko to, co je napędza.

Światowa Organizacja Zdrowia opisuje stres jako stan napięcia wywołany trudną sytuacją i wymienia wśród jego skutków bóle głowy lub innych części ciała, dolegliwości żołądkowe oraz kłopoty ze snem. W reakcji stresowej serce bije szybciej, mięśnie się napinają, a jelita pracują inaczej niż zwykle. Gdy taki stan trwa tygodniami, część osób zaczyna mieć objawy, które same stają się kolejnym źródłem niepokoju.

W praktyce lekarskiej przydaje się rozróżnienie dwóch sytuacji:

  • dolegliwości czynnościowe, w których badania nie pokazują uszkodzenia narządu, a objawy są realne, na przykład zespół jelita drażliwego czy napięciowy ból głowy,
  • choroby o znanym podłożu biologicznym, których przebieg stres może pogarszać, na przykład łuszczyca.

Obie grupy potocznie nazywa się chorobami psychosomatycznymi, choć ich leczenie rozkłada akcenty inaczej.

Choroby psychosomatyczne nie są tym samym co symulowanie ani nadmierne zamartwianie się zdrowiem. Osoba z takimi dolegliwościami nie wywołuje objawów celowo i zwykle wolałaby usłyszeć konkretną diagnozę niż „to nerwy”. Dlatego samo stwierdzenie, że wyniki są dobre, rzadko przynosi ulgę. Pomaga dopiero wyjaśnienie mechanizmu i plan, co robić, gdy objawy wracają.

Choroby psychosomatyczne: przykłady w różnych układach

Najczęściej opisywane przykłady dotyczą przewodu pokarmowego, skóry, mięśni oraz serca i oddychania. Zestawienie poniżej porządkuje je według narządów. To nie jest lista chorób „z głowy”, tylko stanów, w których związek ze stresem jest dobrze znany.

UkładPrzykładyJak może działać stres
Pokarmowyzespół jelita drażliwego, niestrawność czynnościowastres i lęk należą do typowych wyzwalaczy bólu brzucha, wzdęć, biegunek i zaparć
Skórałuszczyca, atopowe zapalenie skóry, pokrzywkastres bywa czynnikiem, który poprzedza zaostrzenie zmian
Mięśnienapięciowy ból głowy, bóle karku i plecównapięcie mięśni szyi i barków, gorszy sen, niższa tolerancja bólu
Serce i krążeniekołatanie serca, ból w klatce piersiowej przy lękuprzyspieszone tętno w reakcji stresowej
Oddechowyduszność przy napadach lęku, uczucie niepełnego wdechupłytki, szybki oddech i napięcie przepony
Sen i energiabezsenność, przewlekłe zmęczeniepobudzenie wieczorem, wybudzenia, zmęczenie po przebudzeniu

Przy zespole jelita drażliwego NHS wymienia stres i lęk obok alkoholu, kofeiny oraz ostrych i tłustych potraw jako czynniki nasilające objawy. Jak łączyć dietę z pracą nad napięciem, opisujemy w tekście o podejściu psychosomatycznym w zespole jelita drażliwego. W chorobach skóry stres rzadko jest jedyną przyczyną, ale często poprzedza nawrót. Przy łuszczycy NHS stawia go na liście czynników zaostrzających obok palenia, alkoholu, otyłości i infekcji, a szerzej ten temat rozwijamy przy przewlekłych problemach skórnych.

Jakie objawy mogą sugerować tło psychosomatyczne?

Tło psychosomatyczne sugeruje przede wszystkim wyraźny związek objawów z napięciem: nasilają się w trudnych okresach, a słabną w czasie urlopu lub po rozwiązaniu problemu. NHS wśród fizycznych objawów stresu wymienia bóle i zawroty głowy, napięcie lub ból mięśni, dolegliwości żołądkowe, ból w klatce piersiowej, szybsze bicie serca oraz problemy seksualne.

Na co zwrócić uwagę, zanim pójdziesz do lekarza:

  • objawy zmieniają miejsce lub charakter, raz boli brzuch, innym razem kark,
  • dolegliwości pojawiają się przed ważnym wydarzeniem, w pracy albo po kłótni,
  • ból głowy uciska obie strony głowy jak obręcz i trwa co najmniej 30 minut, co jest typowe dla bólu napięciowego,
  • badania wykonane w ostatnich miesiącach są prawidłowe, a objawy wracają,
  • towarzyszą im kłopoty ze snem, drażliwość lub trudność z koncentracją.

Żaden z tych punktów nie przesądza o rozpoznaniu. Dopiero wywiad, badanie i dobrane do objawów badania pozwalają lekarzowi ocenić, czy mechanizm jest psychosomatyczny, somatyczny, czy mieszany. Jak wygląda to rozróżnienie krok po kroku, wyjaśniamy w poradniku jak odróżnić zaburzenia psychosomatyczne od chorób czysto somatycznych. Nawracające bóle głowy mają osobne omówienie: bóle głowy bez uchwytnej przyczyny.

Kto jest bardziej narażony na dolegliwości psychosomatyczne?

Bardziej narażone są osoby, które długo żyją w napięciu i mają mało okazji do regeneracji. Nie chodzi o „słabą psychikę”, tylko o sumę obciążeń, które przez miesiące nie mają ujścia. Z obserwacji klinicznych wynika, że częściej dotyczy to kilku grup:

  • osób z dużym stresem zawodowym, pracujących pod presją czasu i odpowiedzialności,
  • młodzieży w okresie dojrzewania, gdy zmiany w ciele nakładają się na napięcia szkolne i rówieśnicze,
  • osób starszych, zwłaszcza samotnych lub po stracie bliskich,
  • kobiet w ciąży i w pierwszym roku po porodzie, gdy zmienia się rytm snu i organizacja całego dnia,
  • osób z przewlekłą chorobą, na przykład z otyłością czy cukrzycą, dla których sama choroba bywa źródłem stresu,
  • osób z depresją lub zaburzeniami lękowymi.

WHO zwraca uwagę, że przewlekły stres może pogarszać przebieg chorób, które już występują. Dlatego u osoby z nadciśnieniem, astmą czy łuszczycą praca nad napięciem jest częścią leczenia, a nie dodatkiem do niego.

Kiedy objawów nie wolno przypisywać psychice?

Objawów nie wolno przypisywać psychice, dopóki lekarz nie wykluczy chorób, które dają podobny obraz. Choroby psychosomatyczne rozpoznaje się po badaniu, a nie zamiast badania. Szczególnej czujności wymagają objawy alarmowe:

  • nagły, silny ból w klatce piersiowej, ból promieniujący do ręki, szczęki lub pleców, duszność w spoczynku: dzwoń pod 112,
  • nagły, bardzo silny ból głowy, zaburzenia mowy lub widzenia, splątanie: 112,
  • krew w stolcu, krwawa biegunka, niezamierzona utrata masy ciała, wyczuwalny twardy guz w brzuchu,
  • duszność z kołataniem serca i wyraźną bladością skóry,
  • myśli samobójcze: natychmiastowy kontakt z lekarzem lub numer 112.

NHS przy objawach jelitowych zaleca wizytę u lekarza, gdy trwają dłużej niż 4 tygodnie, a pilną pomoc przy utracie masy ciała bez przyczyny, krwawieniu z odbytu lub wyczuwalnym guzie. Te same zasady ostrożności dotyczą innych dolegliwości. Zanim uznamy, że to stres, trzeba mieć pewność, że nie przeoczono choroby wymagającej innego leczenia.

Jak leczy się choroby psychosomatyczne?

Leczenie łączy opiekę nad ciałem z pracą nad napięciem, a jego zakres zależy od tego, co dominuje w objawach. Decyzję o planie, w tym o lekach, podejmuje lekarz po zebraniu wywiadu i wyników badań. Najczęściej plan składa się z kilku elementów:

  1. leczenie choroby podstawowej, jeśli jest, na przykład dermatologiczne przy łuszczycy lub dietetyczne przy zespole jelita drażliwego,
  2. psychoterapia, najczęściej poznawczo-behawioralna, która uczy innego reagowania na objawy i stresory,
  3. techniki relaksacyjne i oddechowe, ćwiczone codziennie przez kilka minut,
  4. ruch, joga i masaż, które NHS wymienia wśród sposobów łagodzenia napięciowych bólów głowy,
  5. stały rytm dnia i higiena snu,
  6. leki, gdy współistnieje depresja, zaburzenia lękowe lub przewlekła bezsenność, dobierane przez psychiatrę lub lekarza prowadzącego,
  7. edukacja, bo zrozumienie, jak stres przekłada się na ciało, zmniejsza lęk przed samymi objawami.

Na przebieg leczenia chorób psychosomatycznych wpływa między innymi to, jak długo objawy trwały przed pierwszą wizytą i czy udało się ograniczyć czynniki, które je podtrzymują, na przykład brak snu czy przeciążenie pracą. Poprawa rzadko przychodzi po jednym spotkaniu. Częściej jest to proces liczony w tygodniach lub miesiącach, w którym objawy stopniowo słabną i rzadziej wracają.

W CLiPO konsultacje z zakresu psychosomatyki prowadzą psychiatra i psycholodzy, a przy objawach z ciała pacjent może skorzystać z konsultacji internistycznej, gastroenterologicznej czy kardiologicznej z EKG w tej samej placówce w Zgierzu. Takie połączenie ułatwia sprawdzenie obu stron problemu bez odsyłania od gabinetu do gabinetu.

Źródła

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są przykłady chorób psychosomatycznych?

Do najczęściej wymienianych przykładów należą zespół jelita drażliwego, napięciowe bóle głowy, bóle karku i pleców, nawroty łuszczycy oraz kołatanie serca przy lęku. Łączy je to, że stres wywołuje lub nasila objawy, choć sam objaw jest prawdziwy. Napięciowy ból głowy trwa zwykle od 30 minut do kilku dni.

Czy choroba psychosomatyczna może być groźna?

Tak, bo objawy bywają bardzo uciążliwe, a przypisanie ich stresowi bez badań może opóźnić rozpoznanie innej choroby. Nagły ból w klatce piersiowej, duszność w spoczynku czy zaburzenia mowy wymagają wezwania pomocy pod numer 112. Po wykluczeniu zagrożeń u wielu osób udaje się dolegliwości wyraźnie złagodzić.

Jak lekarz rozpoznaje chorobę psychosomatyczną?

Lekarz rozpoznaje ją na podstawie wywiadu, badania i wyników badań, które wykluczają inne przyczyny objawów. Znaczenie ma związek dolegliwości ze stresem oraz ich zmienność w czasie. Przy objawach jelitowych trwających ponad 4 tygodnie wizyta u lekarza jest wskazana zawsze.

Czy psychoterapia pomaga w chorobach psychosomatycznych?

Tak, psychoterapia, zwłaszcza poznawczo-behawioralna, jest jedną z podstawowych metod leczenia chorób psychosomatycznych. Uczy rozpoznawać wyzwalacze objawów i inaczej reagować na sygnały z ciała. Często łączy się ją z leczeniem choroby podstawowej, ruchem i 1 prostą techniką oddechową ćwiczoną codziennie.

Czy stres może wywołać chorobę skóry?

Stres rzadko jest jedyną przyczyną chorób skóry, ale często poprzedza ich zaostrzenia. W przypadku łuszczycy NHS wymienia stres wśród 8 grup czynników nasilających zmiany, obok alkoholu, palenia, otyłości i infekcji. Leczenie dermatologiczne warto wtedy łączyć z pracą nad napięciem.

© Copyright Clipo. Wszystkie prawa zastrzeżone.
phone-handsetcalendar-fullchevron-downarrow-up-circle
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram